จากเหตุการณ์โจมตีทางอากาศในตะวันออกกลางที่เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2026 ไม่เพียงสร้างความกังวลด้านมนุษยธรรม แต่ยังส่งแรงสั่นสะเทือนไปยังเศรษฐกิจโลก โดยเฉพาะ “อุตสาหกรรมการบิน” ซึ่งเป็นเส้นเลือดใหญ่ของการท่องเที่ยวโลก
สำหรับประเทศไทยที่พึ่งพาการท่องเที่ยวเป็นเครื่องยนต์หลักของเศรษฐกิจ วิกฤตครั้งนี้จึงกลายเป็นบททดสอบความยืดหยุ่น (Resilience) ของทั้งผู้ประกอบการและภาครัฐอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
เมื่อ “ฮับการบินโลก” หยุดชะงัก
ตะวันออกกลางถือเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญของการบินโลก โดยในปี 2025 มีสัดส่วนผู้โดยสารทั่วโลกถึง 10% การปิดน่านฟ้าในหลายประเทศ เช่น อิหร่าน อิสราเอล ยูเออี และกาตาร์ ส่งผลให้เที่ยวบินนับพันต้องถูกยกเลิกทันที
แม้ปัจจุบันสายการบินหลักอย่าง Emirates จะกลับมาเปิดให้บริการได้ราว 67% และ Etihad Airways ประมาณ 65% แต่ภาพรวมการเดินทางยังคงติดขัด โดยเฉพาะเส้นทางจากยุโรปที่ต้องหลีกเลี่ยงน่านฟ้าที่มีความเสี่ยงสูง ซึ่งอาจลากยาวไปจนถึงเดือนเมษายนหรือนานกว่านั้น
ต้นทุนการเดินทาง กลายเป็นกำแพงใหม่ของนักท่องเที่ยว
แรงกระแทกสำคัญที่เกิดขึ้นทันทีคือราคาน้ำมันอากาศยาน ดัชนีราคาน้ำมันอากาศยานโลกพุ่งขึ้นกว่า 112% แตะระดับ 215 ดอลลาร์สหรัฐต่อบาร์เรล แรงกดดันนี้ทำให้สายการบินทั่วโลกทยอยปรับขึ้นค่าโดยสาร การบินไทยปรับขึ้นประมาณ 10–15% ขณะที่ Bangkok Airways ปรับขึ้นถึง 15–20% ตามระยะทาง ผลกระทบไม่ได้หยุดแค่ตั๋วแพงขึ้น แต่ยังทำให้อำนาจการใช้จ่ายของนักท่องเที่ยวลดลง เพราะงบประมาณส่วนใหญ่ถูกใช้ไปกับค่าเดินทาง ส่งผลต่อรายได้ภาคท่องเที่ยวปลายทางโดยตรง
การปรับลดคาดการณ์และพฤติกรรมที่เปลี่ยนไป
SCB EIC ปรับลดเป้านักท่องเที่ยวต่างชาติปี 2026 จาก 34.1 ล้านคน เหลือ 33.2 ล้านคน แม้ตัวเลขยังดูเติบโตเล็กน้อย แต่โครงสร้างภายในเริ่มน่ากังวล ผลสำรวจพบว่า นักท่องเที่ยวถึง 21% ตัดสินใจเลื่อนหรือยกเลิกการเดินทางจากความกังวลด้านความปลอดภัย อีกกลุ่มที่ได้รับผลกระทบหนักคือ “การท่องเที่ยวเชิงการแพทย์” หรือ Medical Tourism เนื่องจากโรงพยาบาลเอกชนไทยมีรายได้จากผู้ป่วยตะวันออกกลางสูงถึง 23% ของรายได้จากผู้ป่วยต่างชาติทั้งหมด
ทางรอดและความยั่งยืนของธุรกิจท่องเที่ยวไทย
ในมุมของความยั่งยืน ภาครัฐและเอกชนจำเป็นต้องร่วมกันประคับประคองผู้ประกอบการรายย่อย โดยเฉพาะ SMEs ที่มีสภาพคล่องจำกัด การปรับกลยุทธ์ไปเน้นตลาดที่มีต้นทุนการเดินทางต่ำกว่า และยังเติบโตต่อเนื่อง เช่น จีน และ อินเดีย รวมถึงการส่งเสริม “ไทยเที่ยวไทย” ถือเป็นกุญแจสำคัญในการกระจายความเสี่ยง และลดการพึ่งพาตลาดใดตลาดหนึ่งมากเกินไป วิกฤตครั้งนี้จึงไม่ใช่เพียงความท้าทายระยะสั้น แต่เป็นสัญญาณเตือนว่า อุตสาหกรรมท่องเที่ยวไทยจำเป็นต้องสร้างความยืดหยุ่น เพื่อรับมือกับความไม่แน่นอนของโลกที่เกิดขึ้นได้ทุกเวลา 🌍✈️
